Çocuk Katılımlı Sınıf Panoları

Öğretmenler olarak; öğrencilerimize bir şeyleri kendileri keşfetmeleri için rehberlik etmemizin gerçekten önemli olduğunu düşünüyorum. Öğrencilerin bilgimizi doldurabileceğimiz boş kâseler olmadıklarına inanıyorum, görevimiz sadece bilgi vermekten ibaret değil. Öğrencilerimden ben dahil her şeyi sorgulayan, bir zorlukla karşılaştıklarında heyecanlanan, risk alan kişiler, hemfikir olmadıkları konular hakkında kendi fikirlerini sunacak kadar özgüvene sahip düşünürler olmalarını istiyorum.

Görsel sanatlar dersinde, öğrencilerimin bir etkinliği neden yaptığımızı ve bu etkinlikten neler öğreneceklerini bilmeleri benim için önemlidir. Öğrencilerim onlardan ne beklediğimi bilmeli ve o noktaya kendi başlarına ulaşmaları gerekir. Sene başında, “Yapamıyorum.” ve “Bana yardım eder misiniz?” ifadelerini sık sık duyuyorum ve cevabım her zaman “Hayır.” oluyor. Kaba biri olduğum ya da onları önemsemediğim için değil, öğrencilerimin yapması gerekenleri ben yaparsam onlara ne öğreteceğim? Öğrencilerimin, işler her zorlaştığında birisinin onlar için her şeyi halledeceğini ya da bir şeyi deneyip başaramadıklarında pes etmenin normal olduğunu düşünmelerini ister miyim? Hayır. Öğrencilerimin kendi başlarına düşünmelerini, kendi sorunlarını kendileri çözmelerini ve zor bir işte başarılı olmanın hazzını bilmelerini istiyorum. Bunlar, gerçek hayatta onlara yardımcı olacak becerilerdir.

Cumhuriyet Bayramı için oluşturduğumuz bu çalışmanın % 95’i 1. Sınıf ve 2. Sınıf öğrencilerim tarafından hazırlandı. Bu özgün fikir benden çıktı ve sınıflar arasında iş bölümü yaptım. Her 1. sınıf öğrencisi bir Türk bayrağı ve bir barış kuşu yaptı. 2. sınıf öğrencileri ise gökyüzünü boyamak, tüm binalar için pencereler yapmak ve başlık için harfleri kesmek için işbirliği yaptılar. Bir 2. sınıf öğrencisi Atatürk portresi çizdi ve sonrasında 1. sınıf öğrencileri hep birlikte çalışmayı tamamladılar. Ben de binaları ve son şeklini verdim. Bütün çalışma öğrencilerim tarafından yapıldı, benim tek yaptığım bunları bir araya getirmekti.

Öğrencilerim bir hedefe ulaşmak için birlikte çalışmayı öğrendiler. Problemleri birlikte çözmeyi öğrendiler. Kaliteli çalışmanın önemini öğrendiler. Bireysel olarak, çok daha fazlasını da öğrendiler ve bu öğrenimlerinin hiçbiri bu çalışmayı ben tek başıma yapsaydım öğrenebilecekleri şeyler değildi.

En önemlisi de öğrencilerim her gün bu çalışmanın önünden geçip duruyor ve arkadaşlarına, ailelerine kendi yaptıkları parçaları gösterebiliyorlar. Bu sergi onlara ait ve başardıkları şeyle gurur duyuyorlar ve bunu görmek çok güzel.

Bu metin ENKA Okulları’nda görsel sanat öğretmeni olarak görev yapan Sarah Clarkson-Spoors tarafından yazılmış, Rukiye Şeyma Taşyürek tarafından Türkçe’ye çevrilmiştir.

Bir cevap yazın