Okur Tepkisi Eleştiri Kuramı

Okur tepkisi eleştirel kuramı; 1960’ların ortalarında popüler hale gelmiş olup yazıların kendisinden ziyade okuyucu ve dinleyicinin tepkilerine odaklanan post yapısalcılık etkisini yansıtan edebi eleştiri kuramlarından biridir. Post yapısalcılıkla okuyucunun yazıdaki anlamı pasif bir şekilde tüketmek yerine aktif bir şekilde yapılandırmasıyla ilişkilendirilir.

Okur tepkisi kuramında ise eleştirmenler yazarın okura karşı tutumu, okur türleri ve okurların metindeki farklı anlamları ortaya çıkarırken içinde bulundukları süreç, okuma gelenekleri, metin eleştirisi ve metnin statüsü gibi konulara odaklanarak anlamı açıklamaya çalışırlar. Buna göre bir metnin anlamını yazar-okur-metin etkileşimi ortaya çıkarır.” (Baktır, 2018).

Aynı okurun aynı metni art arda okuduğu durumlarda bile farklı anlamlar çıkaracağını öngören teoristler bu farklılığın sebebini metnin her okunmasında değişkenlerin ve bireysel tecrübelerin farklılaşmasına bağlamaktadırlar. Okur tepkisi eleştirmenleri anlamın metinden bağımsız olamayacağını, okurun sosyokültürel altyapısı, deneyimleri ve tepkilerini kullanarak oluşan anlamların metnin yorumlanmasında önemli bir yere sahip olduğu görüşünü benimsemişlerdir.

Kaynak
Baktır, H . (2018). Metinde Anlam: Okur-tepkisi Eleştiri Kuramı. Temaşa Erciyes Üniversitesi Felsefe Bölümü Dergisi, (8), 97-105. Retrieved from http://dergipark.org.tr/temasa/issue/34643/382685

Ankara Üniversitesi/ İngiliz Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı / Eleştiri (Açık ders) / Reader Response Critisim

Görsel Kaynakça: https://unsplash.com/@radu_marcusu

Bir cevap yazın